خانه‌ی گویُم

خانه‌ی گویُم طاق‌های سنتی را به‌مثابهٔ پوششی اقلیمی بازمی‌خواند. طاق‌های فشرده و گسترش‌یافته، حجمِ درون را شکل می‌دهند و برابرِ گرمای تهران سایه می‌سازند؛ خطی میان ساختارِ سنتی و زبانی معاصر می‌کشند.